دختری به تنهایی ماه

روزگار سیاهی ستکه قلب ، قلب را نمی بیندو عشق در کوچه پس کوچه های خیانت،غریبانه گمشده استو چشم ها کورند، و هیچ نمیبینند جز خواسته های هوسشان...روزگاری تلخ، پر از زهرِ خند از عکس های لبخند نماروزگاری پر...

قلبم را در پاییز جا گذاشته امدر همان برگ ریزانِ سردُ تاریکـــکه دلم را گاه گاهی با گرمایِ حرفی به تپش می انداختجانم خسته تر از برگشتو دلم بی صدا تر از همیشه استبغضم را بیشترو بیشتر فرو میبرم ...و قلبم را جا گذاشته ام ......

روزگاری از راه رسیدیکه خسته جان تر از آن بودمکه نگاهت را نگاه کنمنگاهم را ستایش کردی امادریغا ...دختری به تنهایی ماه+پ.ن : یه حسی رفته از قلبم که پشتم کوهی از دردهچجوری از دلم کندی که اون حس بر نمیگرده .. ( احسان خواجه امیری )...

این روزها چقدر بی میلمانگار بغض هایی که این روزها فرو می دهمحجم زیادی دارند....دختری به تنهایی ماه...

نیمه شب قبل از خوابخدا را حس کندر قلبتدر وجودتدر تمام احساستو بخوان بنام پروردگاری که تو را آفریدچشم که باز کردیاز عطر قلبت و از ارامش روانتاحساس میکنی که خداوند دیشب تو را دید است....دختری به تنهایی ماه...

هیــچ کسی نمی تونه منو از تنهایی وتنها گذاشتن بترسونه !من همونی م که توی اوج تنهایی با تنهایی م زندگی کردم من همونی م که خیلی وقته وقتی حالم خیلی بده یه حصار بلند با سیم های خار دار ... دور تا دور خود...

فقط و فقط زمانی که کسی رو پیدا کردید که شما رو مثل معجزه دوست داشته باشه و وقتی نگاهتون میکنه توی چشم هاتون غرق بشه .. و اینکه مهم تر مثل یه رفیق آینه ای همه ی هستی ش رو توی گوش هاتون زمزمه کنه ... و هرچی که براش مهم هست و نیست رو واسه تون تعریف کنه ... و وقتی اسمتون میاد و یا صداتون میاد به طرف اسم و صدا مشت...

من عشقت را نهان می کنم سراسر وجودم نکند چشم بخیلی به عشقت بیوفتد هراس دارم این دار و ندارم را هم به غارت ببرند ... دختری به تنهایی ماه...

پس گرفته ام لاک تنهایی چند سال قبلم را ، پس گرفته ام ولی؛ عجب بهایی پرداختم عجب سنگیــن تمام می شود گاهی انگار ، سنگی سنگیــن و بزرگ روی قلبم سنگینی می کند گاهی نفسم را چیــن می کند اما؛ بی شک زندگی چون رودی؛ می گذرد... ! دختری به تنهایی ماه ...