چه فرخنده اقبالی که من
خدا را دارم ...
در کوچه پس کوچه های تنهایی
همینجا
کنار در پوسیده و قدیمی نمناک خانه ام
خدا را دارم ...
که از دور یا نزدیک
نگاهم میکند ..
سکوتش ؛ پر ناگفته هاست
و گفته هایش پر از سکوت ...
کسی چه می داند
شاید فردایم را
همان فردایی نوشته باشد
که دلم میخواهد...
خدا ، خداست ...
من اما خدا کند لایق مهر خدا باشم ...
دختری به تنهایی ماه
برچسب:
نویسنده: سجاد نظری